برای کسب رضایت خدا فقط یک راه وجود دارد و آن فقط؛

انسانها برای موفقیت و کسب رضایت کسی یا مقامی تلاش می کنند که برایشان ارزشمند است. انسان اصولا نسبت به علایق خود رفتارش را تنظیم میکند. بعضی اوقات علاقه ها قسمت شده و در بخش ها یا اشخاص یا سهم های مختلفی قرار میگیرند و انسان گریزی از انتخاب یکی از آنها در اقدام ندارد. مثلا رضایت پدر را انتخاب نماید یا رضایت مادر را؟ رضایت رهبر را انتخاب نماید یا رضایت خانواده را؟ رضایت فرزند را رعایت نماید یا رضایت پدر و مادر را؟

وقتی کار سخت می شود که یک طرف ماجرا خدا باشد و طرف دیگر ماجرا نیز به نوعی خداست. این مواقع دچار مشکل در انتخاب هستیم.

همیشه این گزینش آسان نیست. به نظر شما چاره چیست؟

آنچه در طول عمر ناچیز تجربه کرده و آموخته ام یک راه ساده و در عین حال کاملا مطمئن وجود دارد و آن خط کش انتخاب است.

آن خط کش این است که فقط در انتخاب ها یک و فقط یک معیار را مد نظر قرار دهیم و آن اینکه؛

"همیشه رضایت خدا را مد نظر داشته باشیم و نگران هیچ عاقبتی نباشیم"